شبکه بهداشت و درمان ماکو

 راهنمای کامل واکنش مناسب بر اساس سن فرزند* لحظه انفجار، وحشتناک‌ترین لحظه است. صدای مهیب، لرزش زمین، تاریکی احتمالی. واکنش ما در این لحظه، تعیین‌کننده میزان ترس و آرامش کودک است. *نوزادان (۰ تا ۲ سال)* واکنش آنها: از صدای بلند می‌پرند شروع به گریه می‌کنند تنش بدن مادر را حس می‌کنند *در لحظه انفجار چه کنیم:* فوراً در آغوش بگیرید محکم و آرام بغلشان کنید پوست به پوست بودن بهترین آرامش است *بدوید به سمت نقطه امن* نوزاد را محکم به سینه بچسبانید سرش را با دستتان بپوشانید *صدای آرام و یکنواخت* لالایی زمزمه کنید (حتی اگر صدا ندارید) فقط تکرار کنید: «هیس... هیس...» *اگر کودک شیرخوار است* اگر در نقطه امن هستید، به کودک شیر بدهید مکیدن شیر برای کودک، آرم‌بخش است *هرگز:* سرشان داد نزنید تکانشان ندهید چشم و گوششان را نپوشانید (می‌ترسند) *کودکان نوپا (۲ تا ۴ سال)* واکنش آنها: جیغ می‌زنند یا گریه می‌کنند دستشان را می‌گیرند سمت شما ممکن است خشکشان بزند و نتوانند حرکت کنند *در لحظه انفجار چه کنیم:* دستشان را محکم بگیرید اگر می‌توانند بدوند، دستشان را بگیرید اگر خشکشان زده، بغلشان کنید و ببرید *حرف نزنید، فقط حرکت کنید* در لحظه انفجار وقت توضیح نیست بگویید: «بیا بریم جای امن، من هستم» *بعد از رسیدن به نقطه امن* محکم بغلشان کنید بگویید: «آمد، گذشت، ما اینجاییم با هم» *اگر خیلی ترسیده‌اند* بگذارید گریه کنند نگویید «نترس»، بگویید «آره صدا ترسناک بود، من هستم» *هرگز:* تنهایشان نگذارید حتی برای چند ثانیه دستشان را ول نکنید اخبار را جلویشان نگاه نکنید *کودکان ۴ تا ۷ سال* واکنش آنها: می‌ترسند و سؤال می‌کنند: «چی شد؟» ممکن است گریه کنند یا به شما بچسبند واکنش شما را می‌سنجند *در لحظه انفجار چه کنیم:* دستشان را بگیرید و ببرید بگویید: «بیا بریم جای امن، بعد بهت می‌گم» محکم و قاطع باشید، اما نه خشن *بعد از رسیدن به نقطه امن* بغلشان کنید اول آرامش را به آنها بدهید، بعد توضیح *توضیح ساده* «یه صدای بلند بود، مثل رعد و برق. تموم شد، ما اینجاییم.» «من هستم، پیشتم، نترس.» *نفس عمیق با هم* «بیا مثل من نفس بکشیم» دم از بینی، بازدم از دهان *بعد از فروکش کردن* یک بازی کوچک کنید یا آب بدهید *هرگز:* جواب سؤالشان را در لحظه با جزئیات ندهید بهشان نگویید «چیزی نیست» اگر خودتان ترسیده‌اید، سعی کنید صدایتان نلرزد *کودکان ۷ تا ۱۲ سال* واکنش آنها: می‌فهمند چه خبر است ممکن است سعی کنند قوی باشند و ترسشان را نشان ندهند سؤالات دقیق می‌پرسند *در لحظه انفجار چه کنیم:* با قاطعیت بگویید کجا بروند «برو حمام، زودتر!» دستشان را بگیرید و ببرید *بعد از رسیدن به نقطه امن* بغلشان کنید اگر اجازه می‌دهند اگر نمی‌دهند، کنارشان بنشینید *واقعیت را ساده بگویید* «بله انفجار بود. نزدیک بود یا دور؟ معلوم نیست. تا خبر نداریم، همینجا می‌مونیم.» *به آنها مسئولیت بدهید* «مراقب خواهرت باش» «کیفت رو بردار بیار اینجا» احساس مفید بودن، ترس را کم می‌کند *بعد از فروکش کردن* با هم آب بخورید چند نفس عمیق بکشید اگر دوست دارند، درددل کنند *هرگز:* بهشان دروغ نگویید («نزدیک نبود» در حالی که بوده) جلویشان وحشت نکنید اخبار لحظه‌ای را با آنها مرور نکنید *نوجوانان (۱۲ تا ۱۸ سال)* واکنش آنها: کامل می‌فهمند ممکن است خشمگین یا مضطرب شوند ممکن است سعی کنند نقش محافظ را بازی کنند یا برعکس، گوشه‌گیر شوند *در لحظه انفجار چه کنیم:* با احترام و جدی «بیا بریم جای امن، بعداً حرف می‌زنیم.» دستور ندهید، همراهشان بروید *بعد از رسیدن به نقطه امن* اگر می‌خواهند حرف بزنند، گوش دهید اگر نمی‌خواهند، کنارشان بمانید *احساساتشان را تأیید کنید* «حق داری عصبانی باشی.» «منم می‌ترسم، طبیعیه.» *اگر می‌خواهند کمک کنند* بگویید چه کار می‌توانند بکنند «برق‌ها رو چک کن»، «مراقب بچه‌ها باش» *واقعیت را پنهان نکنید* با آنها صادقانه حرف بزنید اما امید را هم بگویید *هرگز:* تحقیرشان نکنید («تو چی می‌فهمی») احساساتشان را نفی نکنید به زور بغلشان نکنید اگر نمی‌خواهند